kulturalnie

Po pierwsze to zaczął wkurzać mnie mój blogin i zapragnęło mi się zmienić go. Już napisałam do adminów w tej sprawie i mam nadzieję, że mi nie odmówią. Tak, więc jak pewnego pięknego dnia na tej stronie ukaże się napis "błąd 404: strona nie istnieje" to bez zdziwienia proszę to przyjąć. Ale ale żeby nie było, że zostawiam wszystkich na lodzie. Jakby tu nic nie było to będzie pod bloginem "to-nie-moze-byc-jogurt" /na razie nic tam nie ma, ale wkrótce mam nadzieje będzie. / Tak jakoś w ten tekst w głowie ugrzązł i nawet spodobał się. Jak widać reklama ma swoją moc sprawczą.

W środę niepotrzebnie zawędrowałam do SDK'u, cotygodniowych zajęć nie było. W trasie do domu odbiło mi coś i w ramach akcji "kobito nie żryj tyle słodyczy to schudniesz" kupiłam dwa tomiki, Poświatowskiej i Lipskiej. Bo lepiej wydać kasę na coś produktywniejszego niż żarcie. A swoją drogą, że też ja nie zauważyłam w LO, że Lipska to takie mądre wiersze pisze. Minie stres, zakopię się pod kocem z kubkiem kawy, wszystkimi tomikami świata i zapasem chusteczek hi. Później biblioteka i magnetyzm ks. Twardowskiego. W 90. urodziny poety spotkanie z Waldemarem Smaszczem. Trochę do śmiechu i do łez, bo zawsze jak słucham... to szklą mi się oczy. Idiotyzm jakiś we mnie siedzi, ale jak mogę staram się go ukryć. Co by inni nie podpatrzyli. A poza tym lubię takie ukulturalnianie się. Ostatni rząd i magnetyzm, który trudno opisać. Dobrze mi się siedziało i słuchało ze świadomością posiadania Poświatowskiej i Lipskiej w torbie. Nawet teraz duma mnie rozpiera, że byłam, słuchałam, że jestem posiadaczką. /głupie to trochę./

Z dnia na dzień coraz wyraźniej widzę zakłamanie wokół mnie. To potwornie przeraża. Bombardowana jestem różnymi sprzecznymi informacjami. Dociekliwość moja zażarcie próbuje wszystko dokładnie przeanalizować i zrozumieć. Kiedy tego zwyczajnie się nie da. Nie znoszę ponosić klęsk.

A nawet wzięłam się za naukę. A jutro jest koncert Elektrycznych Gitar. Nie idę, pewnie na pewno raczej nie idę. Nie mam z kim.